Wie ben ik

Mijn naam is Wendy van Vliet, geboren in 1978, in Den Haag maar woon mijn hele leven al met heel veel plezier in het Westland, getrouwd en moeder van een zoon (2008) en dochter (2011).

Van kleins af aan wilde ik werken met kinderen, en daarom ben ik na de middelbare school naar het SPW gegaan, deze afgemaakt maar al tijdens de opleiding en het stage lopen merkte ik dat het niet was wat ik ervan verwachtte. Ook de tijd dat ik werkte op het kinderdagverblijf miste ik iets. Dan toch maar naar de PABO, maar ook dat klopte niet.

Vervolgens dacht ik dan ga ik iets heel anders doen en ben ik gaan werken op een notariskantoor, wat ik in het begin echt geweldig vond, maar uiteindelijk was dit nog steeds niet ik wilde. Dan toch nog maar iets anders en de administratie in, opleiding hier, cursus daar. Maar op een of andere manier vond ik mijn draai niet.

Bij de geboorte van onze zoon besloten om te stoppen met werken en me vol overgave te storten in het moederschap. Tussendoor nog wel een opleiding pedagogiek.. ook weer niet wat ik zocht.

Twee jaar nadat onze dochter geboren was, merkte ik aan mijzelf dat ik niet lekker in mijn vel zat, ik bleef steeds meer thuis, wilde niks, had moeite om naar buiten te gaan. En op een dag, we zouden uit eten gaan, raakte ik compleet in paniek. Bij de dokter bleek ik een angststoornis met paniekaanvallen en pleinvrees te hebben. Pittig op het moment. Dankzij veel steun, ook uit onverwachte hoek, je leert wie je echte vrienden zijn!, en met professionele begeleiding ben ik er weer helemaal bovenop gekomen. En er veel sterker uitgekomen.

Door deze ervaring ben ik gaan inzien hoe belangrijk een hulpverlener kan zijn. Al is de hulpvraag maar klein, en denk je het zelf wel te kunnen oplossen, een hulpverlener  luistert zonder oordeel. Dit vond ik erg prettig. Op het moment zelf denk je er niet meer uit te kunnen komen, maar juist door het (beetje) hulp, kom je er sterker uit!

Na deze ervaring ben ik vrijwilligerswerk gaan doen bij de buurtvereniging en op school. Heerlijk vond ik dat. Verschillende activiteiten organiseren voor kinderen, maar ook voor volwassenen.

Na tien jaar thuis te zijn geweest kwam ik in aanraking met het vak kindercoach. En om te kijken of dit “het” is, begonnen met een thuisstudie tot kindercoach. Het voelde als thuiskomen, ik vloog door de opleiding heen en heb ondertussen ook workshops gevolgd. In september 2019 begonnen aan de opleiding tot Psychomotorisch Kindercoach, en deze inmiddels afgesloten. 

Vanaf mei 2019 sta ik ingeschreven bij de kamer van koophandel en hoop ik dat ik veel kinderen mag ondersteunen door middel van beweging en spel die op dit moment even vastlopen in hun dagelijkse bezigheden, of die tegen dingen aanlopen waardoor ze niet lekker in hun vel zitten.

 

 

Waarom Jenje Kindercoaching?

 

Nadat ik me verleden jaar heb ingeschreven, als wat ik toen dacht, de perfecte naam Jij bent Uniek!! Kindercoaching. Is er altijd wat blijven knagen, het klopte toch niet. Er zijn in de tussentijd verschillende ideeën voorbij gekomen, maar vaak bestonden deze al of leken ze erg op bedrijven die in de buurt zitten. Altijd kwam ik terug bij Jenje, juist omdat dit een naam is die echt bij mij past, echt uit mezelf komt. Vroeger kon ik mijn naam (Wendy) niet uitspreken en noemde ik mezelf Jenje.